Kolejne korzystne rozstrzygnięcia TSUE dla frankowiczów

W dniu 15 czerwca 2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał dwa wyroki o doniosłym znaczeniu dla wszystkich spraw frankowych w Polsce.

W pierwszym wyroku TSUE orzekł, że w przypadku stwierdzenia nieważności umowy kredytu frankowego banki nie mogą żądać od kredytobiorców wynagrodzenia za korzystanie z kapitału kredytu. Rozstrzygnięcie to jest zgodne z wcześniejszą opinią rzecznika generalnego TSUE z dnia 16 lutego 2023 r.

TSUE wskazał, że zgodnie z celami dyrektywy 93/13 stosowanie klauzul abuzywnych w umowach powinno być sankcjonowane, a pozwolenie na dochodzenie wynagrodzenia za korzystanie z kapitału kredytu prowadziłoby do skutków odwrotnych. Zgoda na takie roszczenia banków wręcz zachęcałaby do stosowania niedozwolonych postanowień umownych, ponieważ ostatecznie i tak przedsiębiorca mógłby uzyskać korzyści finansowe kosztem konsumenta.

Wyrok TUSE utrzymany jest w dotychczasowej jego linii orzeczniczej wskazującej na brak możliwości podziału kosztów stwierdzenia unieważnienia umowy pomiędzy bankiem a konsumentem. Na marginesie można wskazać, że wobec argumentów prawnych na nic zdały się argumenty lobby bankowego o zagrożeniu stabilności sektora bankowego. TSUE pozostał na stanowisku wynikającym z litery prawa unijnego.

Jako ciekawostkę można wskazać, że zdaniem TSUE, to kredytobiorcy mogą żądać od banków wynagrodzenia za korzystanie z ich środków pieniężnych uiszczonych tytułem spłaty kredytu. Frankowicze dotychczas nie konstruowali takich roszczeń. W przyszłości praktyka sądowa będzie musiała rozstrzygnąć również niniejszą kwestię, w tym jak ewentualnie obliczyć wysokość takich roszczeń.

Zagadnienie wynagrodzenia za korzystanie z kapitału kredytu nie jest nowe, ale dopiero teraz doczekało się jednoznacznej oceny. Większość praktyków twierdziła, że stanowisko banków jest bezpodstawne. Pomimo kontrowersji wobec wynagrodzenia za korzystanie z kapitału kredytu wielu kredytobiorców wstrzymywało się z decyzją o wystąpieniu na drogę sądową. Teraz również to zagadnienie zostało definitywnie rozstrzygnięte na korzyść frankowiczów

Ostatni argument do zniechęcenia frankowiczów przed pozwywaniem banków upadł. Paradoksalnie banki mogą dalej iść w zaparte i nie proponować kredytobiorcom zawierania ugód na ogodnych warunkach. Praktyka banków w znacznej mierze jest determinowana wynikami finansowymi, a to skłania do odroczenia terminu rozliczenia nieważnej umowy kredytu poprzez wstąpenie na drogę sądową. W najbliższych miesiącach do sądów będzie wpływać kolejna fala pozwów frankowych.

Drugie ze wspomnianych orzeczeń TSUE również ma kapitalne znacznie dla kredytów frankowych, które nie zostały jeszcze spłacone.

TSUE pozytywnie ocenił możliwość żądania przez konsumenta zawieszenia obowiązku spłaty na czas trwania postępowania sądowego. Sprawa została rozpoznana na kanwie sporu z upadłym Getin Bankiem, jednakże w drodze analogii wnioski zawarte w wyroku TSUE można zastosować do sporów z innymi bankami.

Zdaniem TSUE sąd krajowy w przypadku stwierdzenia zastosowania w umowie niedozwolonego warunku umownego powinien udzielić konsumentowi ochrony tymczasowej. Działanie sądu powinno zmierzać do uchronienia konsumenta przed sytuacją, w której nie będzie on w stanie spłacać rat kredytu z uwagi na stosowania klauzul abuzywnych. Ponadto prawo krajowe powinno zapewnić skuteczność ochrony prawnej wynikającej z prawa unijnego. Ostatecznie zatem przyznanie ochrony tymczasowej ma zmierzać do zapewnienia pełnej ochrony praw konsumenta w czasie trwania sporu sądowego, jak również ma umożliwić uzyskanie pełnego skutku restytucyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie.

W naszych porządku prawnym zapewnienie ochrony tymczasowej następuje na skutek złożenia wniosku o zabezpieczenie. Dotychczas w praktyce sądowej bywało różnie z uwzględnianiem wniosków o zabezpieczenie. Wyklarowało się stanowisko mówiące o możliwości dochodzenia zabezpieczenia jedynie w sytuacji, gdy kredytobiorca spłacił co najmniej równowartość wypłaconego mu kapitału kredytu. Jednakże nawet i w takich sytuacjach sądy nie zawsze zabezpieczały powództwa frankowiczów. Po wyroku TSUE kwestia możliwość skutecznego żądania udzielenia ochrony na czas trwania procesu została praktycznie przesądzona, zwłaszcza w odniesieniu do kredytów ze spłaconym kapitałem. W innych stanach faktycznych szanse na uzyskanie zabezpieczenia również wzrosły. Jako, że potrzeba udzielenia zabezpieczenia powinna być oceniana w odniesieniu do indywidualnego przypadku, to przyjdzie nam jeszcze zaczekać jak sądy będą rozpoznawać wnioski o zabezpieczenie przy barku spłaconego kapitału kredytu.

Warto mieć na uwadze, że kredytobiorca może w toku procesu ponownie złożyć wniosek o udzielenie zabezpieczenia. Uwzględnienie wniosku o udzielenie zabezpieczenia w sytuacji, gdy kredyt jest dalej spłacany ma kolosalne znaczenie dla kredytobiorców. Wyrok TSUE będzie mieć zatem praktyczne przełożenie na toczące się spory sądowe, jak również będzie zachęcać nowych frankowiczow do wystąpienia na drogę sądową. Zabezpieczenie polegające na wstrzymaniu obowiązku spłaty kredytu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania stanowi znaczne ułatwienie dla kredytobiorców, albowiem niweluje skutki przedłużających się procesów i odciąża ich finansowo jeszcze przed uzyskaniem prawomocnego wyroku.

Kancelaria Adwokacka AGK adwokat Aleksander Giehsmann z siedzibą w Kędzierzynie-Koźlu i Wrocławiu pomaga frankowiczom w prowadzeniu sporów sądowych przeciwko bankom. Jeśli chcesz dokonać analizy swojej umowy frankowej, to zachęcam do kontaktu.

Zachowek – najnowsze zmiany

W dniu 22 maja 2023 r. weszła w życie ustawa o fundacjach rodzinnych. Regulacje ustawy wprowadziły nie tylko nowy podmiot do polskiego porządku prawnego, jakim jest fundacja rodzinna, ale wprowadziły również szereg zmian w obowiązujących przepisach.

Jedną z instytucji, która została objęta zmianami jest zachowek. W tym zakresie zmieniły się zasady zrzeczenia zachowku, obliczania zachowku. Dodatkowo wprowadzono możliwość odroczenia jego płatności lub rozłożenia na raty.

W niniejszym raporcie znajdą Państwo najważniejsze zagadnienia dotyczące zmian w obrębie zachowku.

Zapraszam do lektury opracowania przygotowanego przez Kancelarię

Fundacja rodzinna – najważniejsze założenia ustawy

W dniu 22 maja 2023 r. wejdzie w życie ustawa o fundacjach rodzinnych. Niniejsza ustawa ma stanowić ukoronowanie długotrwałych prac zmierzających do powołania nowej instytucji, która pozwoli na przeprowadzanie sukcesji w przedsiębiorstwach rodzinnych oraz uregulowanie stosunków majątkowych w rodzinach.

W założeniach ustawodawcy fundacja rodzinna ma pozwolić na budowanie wielopokoleniowych przedsiębiorstw rodzinnych z korzyścią dla krajowej gospodarki. Fundacja rodzinna ma zapewnić pogodzenie interesów członków rodziny przedsiębiorcy z dobrem samego przedsiębiorstwa, które przynosi stałe dochody i cieszy się renomą w danej branży. Ustawodawca, wprowadzając nowe przepisy, dąży również do obrony polskich przedsiębiorstw przed działaniami zagranicznej konkurencji, jak również daje narzędzie prawne pozwalające na akumulację kapitału i inwestycji.

Przekazujemy raport, w którym znajdują się najważniejsze zagadnienia dotyczące fundacji rodzinnej.

Zapraszam do lektury.

Kodeks pracy – nowelizacja

Dnia 26 kwietnia 2023 r. wejdzie w życie kolejna nowelizacja ustawy Kodeks pracy. Nowelizacja stanowi implementację dwóch dyrektyw europejskich. Celem nowelizacji jest promowanie zasady work-life balance oraz dążenie do równości kobiet i mężczyzn na rynku pracy.

Nowelizacja obejmuje m.in. takie zagadnienia jak: wypowiedzenie umów na czas określony, maksymalna długość umów zawartych na okres próbny, informacja dla pracowników, dodatkowe przerwy w pracy, uprawnienia urlopowe związane z rodzicielstwem, nowe rodzaje urlopów.

Powyższe zagadnienia dotyczą pracowników już zatrudnionych, ale również tych, którzy mają zostać zatrudnieni. Dlatego ważne jest, żeby każdy pracodawca zapoznał się z nimi. Część regulacji będzie skutkowała również koniecznością zmiany wewnętrznych regulaminów pracy, które będą musiały zostać dostosowane do nowych przepisów.

Zapraszam do lektury

Kontrola trzeźwości pracowników

Dnia 21 lutego 2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Kodeks pracy, która uregulowała zagadnienie kontroli trzeźwości pracowników.

Konieczność uregulowania kontroli trzeźwości pracowników oraz kontroli pracowników na obecność w ich organizmach środków działających podobnie do alkoholu była od dawna postulowana przez środowisko pracodawców. Pracodawcy mieli wątpliwości, jak należy przeprowadzić kontrolę, aby samemu nie narazić się na negatywne konsekwencje.

Każdy pracodawca, który chciałby przeprowadzić kontrolę trzeźwości według nowych regulacji, powinien się do tego odpowiednio przygotować. Przedstawiamy Państwu najważniejsze informacje, jak należy przeprowadzić kontrolę trzeźwości pracowników oraz jakie należy spełnić wymagania.

Powyższe zagadnienia są istotne dla pracodawców, jako że stwierdzenie stanu nietrzeźwości może stanowić podstawę do wypowiedzenia stosunku pracy pracownikowi.

Jeżeli okaże się, że została pominięta jakakolwiek kwestia, co do której mają Państwo pytania lub wątpliwości, jak również jeśli będą Państwo potrzebować pomocy przy przygotowaniu odpowiednich dokumentów, które umożliwią wprowadzenie procedur kontroli trzeźwości w przedsiębiorstwie, to serdecznie zachęcam do kontaktu z Kancelarią Adwokacką AGK.

Zapraszam do lektury!

Kolejny sukces kancelarii – uniewinnienie klienta

Miło mi poinformować o kolejnym sukcesie Kancelarii Adwokackiej AGK w sprawie dotyczącej oszustwa (art. 286 kodeksu karnego). Klient Kancelarii prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się pośrednictwem w sprzedaży urządzeń diagnostycznych do elektroniki samochodowej. W związku ze sporem z jednym z kontrahentów zostało przeciwko niemu złożone zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa oszustwa, a następnie wniesiony został akt oskarżenia. Następnie Sąd I instancji skazał klienta oraz zobowiązał go do naprawia szkody poprzez zapłatę kwoty kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Na skutek apelacji wniesionej przez Kancelarię Adwokacką AGK Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok oraz uniewinnił klienta od zarzucanego mu czynu. Sąd II instancji podzielił stanowisko apelacji, że klientowi Kancelarii nie sposób przypisać zamiaru popełnienia przestępstwa oszustwa. Brak rozliczeń pomiędzy kontrahentami był wyłącznie wynikiem zaistniałego sporu, co jednak nie może być kwalifikowane jako oszustwo.